Pamiętacie to uczucie? Nowy numer "Kawaii" w kiosku, a Wy z niecierpliwością przewracacie strony, żeby zobaczyć, jakie tytuły pojawią się na łamach w tym miesiącu. Magazyn, który dla wielu z nas był pierwszym oknem na świat, o którym nikt w szkole nawet nie słyszał - świat anime, mangi, seiyu, konwentów, których w Polsce jeszcze wtedy prawie nie było.
A "poważne" anime? To była zupełnie inna liga niż to, co leciało po południu na Polonii 1. Trzeba było czekać na nocne pasma w kodowanych kanałach jak Canal+ i modlić się, że tym razem rodzice pójdą spać przed czasem. To nie były bajki dla dzieci. To były filmy - mroczne, dorosłe, czasem brutalne, z fabułami, które w ogóle nie pasowały do tego, co "anime" znaczyło dla przeciętnego Polaka w latach 90. Oglądaliśmy je pół-przytomni, o nieludzkich porach i to właśnie ta niedostępność sprawiała, że każdy taki seans wydawał się czymś zakazanym, z pogranicza realności.
A kino? Kino było mrzonką. Nikt wtedy poważnie nie myślał, że pewnego dnia pójdzie do multipleksu, kupi bilet i popcorn, i zobaczy anime na dużym ekranie, tak jak ogląda się każdy inny hollywoodzki hit. To był zupełnie inny wymiar marzeń - jakbyśmy dziś marzyli o wakacjach na Marsie.
I stało się
Dziś anime w kinie to nie wyjątek, tylko norma. "Chainsaw Man" i "Demon Slayer" pokazały, że anime może dziś otwierać weekendowy box office na równi z superprodukcjami Marvela czy DC, a to tylko dwa przykłady z długiej i wciąż rosnącej listy. Bez kombinowania, bez czekania do trzeciej w nocy, bez pirackich kaset przegrywanych po dziesięć razy. Kupujesz bilet i idziesz, tak jak na każdy inny film.
Co więcej wracają też klasyki. "Ghost in the Shell" właśnie świętuje swoje 30-lecie odrestaurowaną wersją 4K wracającą na duże ekrany, a "Akira" regularnie pojawia się na specjalnych pokazach organizowanych z okazji rocznic. Filmy, które kiedyś oglądaliśmy o trzeciej w nocy, dziś wracają do kin z honorami należnymi klasykom kina, nie niszowym ciekawostkom.
Dla kogoś, kto pamięta tamte czasy, to nie jest tylko "kolejna premiera". To dowód na to, jak daleką drogę przeszło coś, co kiedyś było niszą dla nielicznych, żyjącą w cieniu nocnych ramówek i magazynów czytanych pod kołdrą z latarką. Dziś anime nie musi się przekradać, ma swoje miejsce w mainstreamie, na równi z każdą inną wielką premierą kinową.
Co z tego zostaje
Może właśnie dlatego tylu z nas dziś kolekcjonuje figurki, gadżety, rzeczy, które można postawić na półce i codziennie mieć przy sobie kawałek tamtego świata, o którym kiedyś się tylko marzyło. To nie przypadek, że najwięcej emocji wzbudzają akurat tytuły, które pamiętamy z tamtych lat albo które są spadkobiercami tamtego ducha. Kupując figurkę, nie kupujemy tylko przedmiotu, czasem kupujemy dowód na to, że to marzenie się spełniło.
Zaloguj przez Facebooka
Zaloguj przez Google